Browsing by Author "Harputlugil, Gülsu Ulukavak"

Now showing 1 - 4 of 4

Citation - WoS: 1
Citation - Scopus: 1
A Simple Selection Method of PV Systems for University Campuses
(Gazi Univ, 2023) Harputlugil, Gülsu Ulukavak; Bara, Marıam
This paper briefly outlines part of the research work being carried out on the application of the photovoltaic systems to cover universities’ electrical energy needs, with due consideration to the technical, architectural, economic, social. and legal aspects and impacts of this application. The paper considers optimizing the PV system selection objectives and methodology with a case study application. at a university campus in Ankara, Turkey. The main objective here is to develop a practical simple method of selecting an optimum PV system that gives the maximum energy yield possible in a certain period of one year, with the minimum specific energy cost per kWh, where a multiple-variable multi-criteria decision-making making method is applied, to help designers and system engineers in selecting the optimum system. The developed method is demonstrated in the example of the typical case, where the recommended PV system was turned out to be at an Azmuth angle of 0 degrees, the PV technology was monocrystelline Silicon, the annual electrical energy yield per 100 m2 of PV modules surface area 22.4 MWH/Year, the specific electrical energy cost was 0.15 Euos/Kwh, as a first merit option, making a difference of around 13% of saving compared with the 10th last option. The work concludes that a viable PV application is feasible, encouraging its application in various campuses provided that comprehensive planning and careful considerations are given to the related aspects.
Türkiye’de Konut Kalitesinin İyileştirilmesine Yönelik Kullanıcı Davranışının Enerji ve Konfor Üzerindeki Etkisine Dayalı Bir Yöntem Geliştirilmesi
(2016) Harputlugil, Gülsu Ulukavak; Sarıoğlu, Esra; Harputlugil, Timuçin; Pedergnana, Matthieu
Yapılı çevrede enerji korunumu, hem politik hem de bilimsel gündemin önemli başlıklarından biri haline gelmiştir. Maliyet etkinliği, güvenlik ve karbon salınımının azaltılması zorunluluğu enerji korunumunun temel gerekçelerindendir. Enerji; ısıtma, soğutma ve çeşitli şekillerde kullanılan elektrik enerjisinin işletim giderlerinin düşürülmesi ile korunabilir. Enerji kullanımı tek başına bir çevresel sorun olmasa da, küresel ısınma, hava kirliliği, zehirli gazlar veya kaynakların tükenmesi gibi çeşitli çevresel sorunlara katkıda bulunmaktadır. Bu sorunun çözümüne yönelik daha önce yapılan çalışmalardan elde edilen bilgiler içerisinde en çarpıcı olanı; konut kullanıcılarının karakteristiği ve kullanıcı davranışının enerji kullanımı ve iç ortam kalitesini oldukça etkilediğinin kabul edilmesidir. Şimdiye dek, bu etkinin anlaşılması ve ölçülebilmesi için oldukça kısıtlı sayıda girişim olmuştur. Bu alanda halen bilgi ve yöntem geliştirme gerekliliği vardır. Bu kavramsal çerçeve içerisinde, araştırmanın ana odağını, konut olarak kullanılan binaların fiziksel kalitesi ile konfor, sağlık ve enerji korunumu kavramlarına dayalı konut kalitesini iyileştirme süreçleri oluşturmaktadır. Bu araştırma, sadece yeni konut tasarımlarının geliştirilmesi değil, aynı zamanda mevcut konutların kullanım, bakım ve yenileme aşamalarını da içermektedir. Türkiye’de, mevcut yapı stoku göz önüne alındığında; özellikle sosyal ve toplu konutların çevresel ve sağlık ile ilgili değerlendirme ölçütlerine dayalı analiz ve ilgili yönetmeliklere göre iyileştirilme çalışmalarına ihtiyaç duyulduğu düşünülmektedir. Bunun yöntemi, bu araştırma konusunun ana sorunu ve çerçevesini oluşturmaktadır. Bu araştırma ile konut kullanıcılarının davranış profillerinin, enerji tüketimleri üzerindeki etkisinin tanımlanması ve bu tanımın yeni konutların elde edilme süreci ve mevcut konutların iyileştirilmesinde kullanılabilmesi için bir yöntem ve araç geliştirilmiştir. Farklı kullanıcı davranış modelleri tanımlanarak, kullanıcı davranışının enerji tüketimi üzerindeki hassasiyetinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Araştırma sonucunda geliştirilen “karar destek aracı” modeli ile hem kullanıcının, hem de tasarımcının davranışa dayalı tavsiyeler alabilmesi ve mevcut konutların en uygun iyileştirme yönteminin belirlenmesi hedeflenmiştir. Kullanıcı davranışı odaklı bu yaklaşım ile mevcut konutlarda enerji etkinliği açısından daha etkin ve hızlı bir iyileştirme uygulamasının gerçekleştirilebilmesi söz konusu olacağı gibi, yeni tasarlanacak konutların olası kullanıcı profillerinin de değerlendirilmesi ile yüksek performanslı konut üretimi gerçekleştirilebilmesine imkan sağlanabileceği düşünülmektedir.
Türkiye'deki Farklı İklim Bölgeleri için Pasif Yapı Tasarım Stratejileri
(2025) Arslan, Emine Hilal; Harputlugil, Gülsu Ulukavak
Bu tez, Türkiye'nin iklimsel çeşitliliğini yansıtan dört farklı iklim bölgesinde (Antalya, İstanbul, Ankara, Kars) pasif güneş tasarımı stratejilerinin uygulanabilirliğini karşılaştırmalı olarak incelemiştir. Artan nüfus ve hızlı kentleşmenin binaların enerji talebini artırdığı, bu nedenle fosil yakıt tüketimi ve sera gazı emisyonlarının ciddi boyutlara ulaştığı vurgulanmıştır. Amaç, bölgesel iklim verilerine dayalı pasif tasarım ilkelerini tanımlamak, enerji tüketimini azaltma potansiyelini ortaya koymak ve mimarlara somut öneriler sunmaktır. Araştırma, önce literatür taraması yoluyla pasif tasarım tekniklerini tanımlamış; ardından dört ilin iklim verileri (sıcaklık, nem, güneşlenme süresi, rüzgâr) ile Climate Consultant programı önerileri karşılaştırılmıştır. Devamında Ankara'daki ofis binası örneği üzerinden ayrıntılı alan araştırması yapılmış; diğer üç ilde tasarlanan yapılar bu modelle kıyaslanmıştır. Sonuçlar, her bölgeye özgü farklı stratejilerin benimsendiğini göstermiştir: Antalya ve İstanbul'da gölgelendirme elemanlarının etkin kullanımı, geniş çapraz havalandırma ve açık plan; Ankara'da gece havalandırması, termal kütle dengesi ve toprak barınağı; Kars'ta ağır termal kütle, eğimli çatı ve süper yalıtım uygulamaları öncelikli olmuştur. Tüm illerde, hakim rüzgâr yönünde akslandırma, güney cephe optimizasyonu, yerel iklime özel olarak belirlenmiş cam/zemin oranı ve iklime uygun malzeme seçimleri ortak ilkeler olarak kaleme alınmıştır. Bu çalışmanın bulguları, bölgesel pasif tasarım ilkelerinin enerji tasarrufu üzerinde önemli etkileri olduğunu ortaya koymaktadır. Tez, mimarlık pratiğine yönelik ayrıntılı bir pasif tasarım rehberi sunarken, gelecekte saha testleri ve farklı bina tipolojilerinde uygulama adımlarını da önermektedir. Anahtar Kelimeler: Pasif Güneş sistemleri, Enerji verimliliği, İklime dayalı tasarım, Biyoklimatik mimari, Sürdürülebilir mimari
Yapı Bilgi Modellemesi Sürecinin Tesis Yönetimine Entegrasyonu: Proje Yönetim Süreçlerinin Dijitalleştirilmesi ve Klasik Yöntemlerle Karşılaştırmalı Bir Vaka Analizi
(2025) Öztürk, Büşra; Harputlugil, Gülsu Ulukavak
Gelişen dijital teknolojiler, yapı sektöründe köklü bir dönüşüm başlatmış ve bu dönüşümün merkezine Yapı Bilgi Modellemesi (YBM) yerleşmiştir. YBM, 3B geometrinin ötesine geçerek zaman (4D), maliyet (5D), sürdürülebilirlik (6D) ve tesis yönetimi (7D) boyutlarını bütünleştiren, yaşam döngüsü boyunca karar destek işlevi gören bilgi temelli bir süreçtir. Bu tez, YBM'in tesis yönetimi (TY) aşamasına geçişinde karşılaşılan yapısal ve operasyonel zorlukları irdelemeyi; bu geçişin kurumsal, teknik ve standartlar düzeyinde nasıl optimize edilebileceğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma şu sorulara odaklanır: (i) Tasarım sürecinde YBM modelinin TY için gerekli veri derinliği nasıl güvence altına alınır? (ii) TY açısından yeterli LOD düzeyleri hangileridir? (iii) Veri formatları ve dijital standartlar entegrasyon sürecini nasıl etkiler? Araştırma, literatür analizi, uzman görüşmeleri ve karşılaştırmalı vaka incelemesinden oluşan üç katmanlı bir yöntemle yürütülmüştür. Kavramsal çerçeve, LOD hiyerarşisini TY bağlamında ele alır; TY'de LOD 400–500 aralığının veri derinliği açısından kritik olduğu, ancak projelerde bu seviyelere erişimin sahadan modele veri akışı ve iş gücü gereksinimleri nedeniyle güçleştiği saptanır. Veri standardizasyonu ve yazılım bağımsız veri alışverişi gereksinimi COBie ve IFC bağlamında tartışılır. Dijital ikiz ve sensör tabanlı veri akışlarıyla YBM'in statik bir modellemeden dinamik bir karar mekanizmasına evrildiği vurgulanır. Yöntemsel bölümde, üç farklı kurumsal bağlamdan uzmanlarla yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş; veri aktarımı, LOD seviyesi, veri formatları, kullanıcı yetkinlikleri ve mevzuat ana temaları altında bulgular toplanmıştır. Bu bulgular, Revit tabanlı bir endüstriyel tesis modelinin klasik yaklaşımla karşılaştırıldığı vaka çalışmasının kurgusunu ve değerlendirme ölçütlerini belirlemiştir. Son olarak tez, Türkiye bağlamında kamusal projelerde mevzuat ve uygulama eksikliklerinin YBM–TY entegrasyonundaki etkilerine işaret etmekte; TY gereksinimlerinin tasarımın erken aşamalarına taşınması, açık formatların kurumsal benimsenmesi ve kullanıcı yetkinliklerinin artırılması yönünde öneriler geliştirmektedir. Anahtar Kelimeler: Yapı Bilgi Modellemesi, Tesis Yönetimi, LOD, IFC, Dijital İkiz