Mütercim Tercümanlık Bölümü (İngilizce) Yayın Koleksiyonu
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12416/415
Browse
29 results
Search Results
Article Jeanette Winterson's Literalizing Metaphors in the Passion and Sexing the Cherry(Karadeniz Technical University, 2021) Kirca, M.; Kırca, Mustafa; İngilizce Mütercimlik ve TercümanlıkThe aim of this study is to analyze Jeanette Winterson's The Passion and Sexing the Cherry in terms of the feminine symbolic the writer creates in her female characters' narratives through a process of literalizing dead metaphors. Using metaphors in their literal sense, a rhetorical pattern which Regina Barreca calls "metaphor-into-narrative," is often deemed a subversive tool in women writers' works to create "laughter". It shows that women writers often use a metaphor in a conflicting context in their comedic works, and thereby stripping language of its symbolic quality. The present study argues that the marginal subject position of Winterson's female characters as "misfits" creates a noticeable difference in their discourses and suggests a move from the symbolic order of language to a feminine symbolic. With the examples from The Passion and Sexing the Cherry, the article studies Winterson's "literalization" to reveal how the writer uses metaphors out of their original contexts not only to create humor but also to destabilize the singular order of language used in historiographic representation by leaving the distinction between what is figurative and what is literal unclear. Winterson's female characters in The Passion and in Sexing the Cherry are also fitting examples for Bakhtin's "Fool" with their resistance to join in the discourse of patriarchy and to understand the habitual ways of conceiving the world. © 2021 Karadeniz Technical University. All rights reserved.Article The Problematic of Reading Generic Signals in Parodic Discourse(2013) Kırca, MustafaThe aim of this study is to analyze the double-function of generic signals in double-voiced discourse of parody which involves by its nature the parodied and the parodying voices simultaneously. The paper claims that generic signals, which are supposed to be working mostly at an unconscious level to create a generic context for the reader in interpreting a text, become double-voiced by the parodist’s manipulation and work at a conscious level. It is common that the parody writer barrows and appropriates generic signals of the genre he parodies to indicate the parodied genre and also his departure from this genre. Parodic intentions become palpable immediately with the „parodic stylization” — to use Bakhtin’s term — of the generic signals, which brings about the Bakhtinian refraction of the authorial voice in parody. Since the parody writer intentionally appropriates the speech of the prodied genre, authorial refractions become clearer in parodic discourse. Through studying such refractions with a particular emphasis on genre parodies and specific examples from Cervantes’ Don Quijote, the present study argues that generic signals in parodic discourse assume the double-function of signaling the parodied genre and the parodying voice simultaneously. In order to show how generic signals assume a highly communicative function in parody, this study focuses on texts where the author parodies not a single writer and a single work, but a whole genre with its conventions. As a genre parody which aims for the governing discourse behind the genre it imitates, Cervantes’ Don Quijote produce significant examples that the double-function of generic signals can be seen explicitly through the authorial refractions in the text.Article Citation - Scopus: 1Postmodern Philosophy of History and Reading Its Traces in Postcolonial (Re)writing(Springer, 2023) Kirca, MustafaPresenting the outlines of the postmodern philosophy of historiography as it shapes the theoretical background for the analysis of the historical novel, this study aims to render that the recent understanding of history and its reconceptualization in decolonizing fictional (re)writings still provides the "re-visionary" stance seen in contemporary postcolonial narratives. After the introduction of postmodern innovations in theoretical and imaginative writing, there has emerged a rather newfangled view of the historical novel and an increasing inclination for narratives that attempt to reimagine historical moments and chronicles they integrate into their fictional worlds to pursue a re-visionary questioning. The critical frameworks of postcolonial historical fiction and speaking subalterns have moved on in postmillennial historical novels and political novels. Considering that postcolonial literary theories and fictional (re)writings attempt to deconstruct homogenous discourses and the Eurocentric (history) writing of the colonizer, it is claimed that, for the sake of textual decolonization, recent works of postcolonial historical writing intersect in several ways with the newfangled view of the historical novel.Book The Victorians and the novelists: from Dickens to Hardy(Barış Platin, 2010) Koç, ErtuğrulBook Birth of the English novel(Çankaya University Publications, 2005) Koç, ErtuğrulArticle (Western)word / (Eastern)image in My Name Is Red: an Imagological Reading of Orhan Pamuk’s Ekphrastic Reimagination(2022) Kirca, MustafaBu çalışmanın amacı, Orhan Pamuk’un Benim Adım Kırmızı romanını görsel yansıtma biçimlerinin ve Osmanlı minyatür eserlerinin konu edildiği imgemetin ve ekfrastik anlatı olarak incelemektir. Pamuk’un bu eserinde ekfrastik anlatı, Osmanlı ve İranlı üstatların minyatürlerinde yer alan imgelerin roman karakterlerine ve anlatıcılarına dönüşmesi ve bu sayede sürdürdükleri sanat ve gerçeklik ilişkisi üzerine tartışmalarıyla gerçekleşir. Romanda farklı anlatıcı-karakterler, 16. Yüzyıl Osmanlı minyatür resmi ve aynı dönemlerde Batı resim sanatında en bilinen örneklerini veren perspektifi ikili karşıtlık olarak tartışır. Böylece görsel olan romanda anlatının konusu haline gelir. İmge ve söz arasındaki ayrımın netliğini kaybettiği ve her ikisinin de hiyerarşik olmayan bir düzlemde yer aldığı Benim Adım Kırmızı, imgemetin kavramına örnek oluşturur. Ayrıca Pamuk’un bu romanı imgesel olanın yazılı metne aktarıldığı göstergeler arası bir çeviri olarak da değerlendirilir. Romanda, Frenk ya da Venedik üslubu olarak adlandırılan Rönesans perspektif kullanımı objektif gerçekliğe en yakın yansıtma biçimi olarak görülür. Minyatür ise resmettiği nesnelerin gerçeğine benzemeleriyle değil, “anlamı” yansıtma çabası bakımından daha üstün olarak görülür. Romanın konusunu oluşturan bu iki sanat türünün ve onların gerçekliği görme biçimlerinin Doğu-Batı zıtlığı içerisinde sunulması, “biz ve öteki” imgelerinin yeniden şekil aldığı farklı okumalara açar. İmgebilimin de konusunu oluşturan bu türden kimlik çalışmalarının dinamiğini belirleyen öz ve ötekini tanıma/tanımlama için imge yaratımı, Benim Adım Kırmızı adlı romanda birbirine karşıt olarak verilen görme ve resmetme biçimleri üzerinden tartışılmaktadır.Article Yazılı Metin mi Yoksa Sahne Mi? Oscar Wilde'ın The Importance Of Being Earnest Adlı Tiyatro Eserinin İki Türkçe Versiyonu Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma(2023) Akat, Bülent; Kümbül, TubaTiyatro metni çevirisi bazı yönleriyle diğer çeviri türlerinden farklılık gösterir. Tiyatro eserleri kimi zaman, tiyatro eserlerini içeren kitaplarda yer alacak şekilde çevrilirken, kimi zaman da sahnede kullanılmaya uygun metinler olarak tercüme edilir. Bu bağlamda, çalışmanın amacı, Oscar Wilde'ın The Importance of Being Earnest adlı oyununun Murat Erşen ve Can Yücel tarafından yapılan iki tercümesini (Ciddi Olmanın Önemi ve Maksat Samimiyet) tiyatronun temel kavramları olan okunabilirlik, konuşabilirlik ve sahnelenebilirlik terimleri çerçevesinde karşılaştırmaktır. Bu makalede, Susan Bassnett'in tiyatro çevirisi stratejileri ışığında tiyatro eserinin orijinal metni ve iki çevirisinden seçilen alıntılar incelenmiştir. Önerilen beş stratejiden özellikle ikisi -basılı sayfa için çeviri ve sahne için çeviri- bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Alıntılar karşılaştırmalı olarak incelendiğinde, Murat Erşen'in ağırlıklı olarak kaynak metin odaklı bir yaklaşım benimsediği, Can Yücel'in ise genellikle erek metin odaklı bir yaklaşım izlediği görülmektedir. Nitekim Erşen'in çevirisi, edebiyat okurları için çevrilmiş bir metin izlenimi verirken, Yücel'in çevirisinin sahnede kullanılamaya uygun bir çeviri olduğu söylenebilir.Article Gender Performance and Transitivity in Angela Carter's the Passion of New Eve(Hebrew Univ Magnes Press, 2023) Erkilic, Sila; Kirca, MustafaArticle Citation - WoS: 1Citation - Scopus: 1Reading Rushdie in Translation: Midnight's Children, Postcolonial Writing/Translation, and Literatures of the World(Edinburgh Univ Press, 2021) Rundholz, Adelheid; Kirca, MustafaBook Part Naipaul's the mimic men: The colonized man's attempts to transgress the boundaries(Peter Lang AG, 2017) Demir, Y.
- «
- 1 (current)
- 2
- 3
- »