GCRIS

Now showing 1 - 10 of 22

Uluslararası Adalet Divanı’nın Tutuklama Müzekkeresi Davası Hakkındaki Kararına İlişkin Bir Değerlendirme
(2006) Bayıllıoğlu, Uğur
11 Nisan 2000 tarihinde, bir Belçika soruşturma yargıcı tarafından, Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nin görevdeki Dışişleri Bakanı Abdulaye Yerodia Ndombasi hakkında, çok sayıda Tutsi sivilin katledilmesine neden olan ırki nefreti tahrik fiilleri nedeniyle, uluslararası insancıl hukukun ciddi ihlalleri ve insanlığa karşı suç işlediği iddiası ile, gıyapta, bir uluslararası tutuklama müzekkeresi düzenlenmiştir. Demokratik Kongo Cumhuriyeti hükümeti, Yerodia’ya karşı hazırlanan tutuklama müzekkeresinin uluslararası dolaşımının, görevdeki dışişleri bakanının kişi dokunulmazlığı ve bağışıklıkları konusundaki uluslararası örf ve adet hukuku kurallarını ihlal ettiğini açıklamış ve Divan’dan, Belçika’nın tutuklama müzekkeresini hükümsüz kılmasına karar vermesini talep etmiştir. Belçika, dışişleri bakanının her durumda dokunulmazlıklardan yararlanmasının, uluslararası insancıl hukuk ihlalleri halinde bireysel cezai sorumluluğa engel olacağını ileri sürmüş ve bu iddiasını desteklemek için bazı ulusal ve uluslararası yargı organlarının kararlarına dayanmaya çalışmıştır. Uluslararası Adalet Divanı, Abdulaye Yerodia Ndombasi’ye karşı hazırlanan 11 Nisan 2000 tarihli tutuklama müzekkeresinin ve uluslararası dolaşımının, Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nin dışişleri bakanının uluslararası hukuk tarafından sağlanan dokunulmazlık ve bağışıklığına saygı çerçevesinde, Belçika’nın Demokratik Kongo Cumhuriyeti’ne karşı bulunan hukuki yükümlülüğünü ihlal ettiğine hükmetmiş ve Belçika’ya, kendi seçeceği bir yolla, 11 Nisan 2000 tarihli tutuklama müzekkeresini hükümsüz kılmasını emretmiştir. Bu çalışmada, Divan’ın kararı, evrensel yargı yetkisi ve uluslararası hukuk tarafından sağlanan dokunulmazlıklar bağlamında incelenecektir. Ayrıca, kişi dokunulmazlığı ve bağışıklıkların, uluslararası insancıl hukukun ihlalleri karşısındaki hukuki durumu incelenecektir
Uluslararası Ceza Mahkemesi Ve Türkiye
(2007) Bayıllıoğlu, Uğur
Uluslararası Ceza Mahkemesi Roma Statüsü, uzun bir müzakere sürecinden sonra, 17 Temmuz 1998 tarihinde kabul edilmiştir. Roma Diplomatik Konferansı sonunda, 120 devlet lehte, 7 devlet aleyhte oy kullanmış, 21 devlet ise çekimser kalmıştır. Türkiye‟de çekimser kalan devletlerden birisidir. Uluslararası Ceza Mahkemesi üzerindeki bazı hukuki ve politik endişeler, Türkiye‟nin Statü karşısındaki konumunu etkilemiştir. Bu çalışmada, Uluslararası Ceza Mahkemesi bağlamında Türkiye‟nin karşılaşabileceği hukuki ve politik sorunlar incelenecektir
Rekabet Sınırlayıcı Uygulamalara İlişkin İnceleme ve Araştırma Usulü
(2008) Badur, Emel; Ertem, Burcu
Türkiye’de Yargının Etkinliği
(Türkiye Barolar Birliği, 2008) Yücel, Mustafa T.
Türk rekabet hukukunda rekabeti sınırlayıcı anlaşmalar: (uyumlu eylem ve kararlar)
(Rekabet Kurumu, 2001) Badur, Emel
Ölüme Bağlı Tasarrufların Hükümsüzlüğü
(Turhan Kitabevi, 2009) Turan Başara, Gamze
Medeni Usul Hukukunda Aleniyet İlkesi
(Adalet Yayınları, 2009) Kurt Konca, Nesibe
Temsili Demokrasinin “Seçim” Ayağı
(2005) Aliefendioğlu, Yılmaz
Der Einfluss des deutschen Strafgesetzbuches auf das neue türkische Strafgesetzbuch
(Verlag Dr. Kovac, 2009) Keçelioğlu, Elvan
Der Autor versucht den Einfluss des deutschen Strafgesetzbuches bei der Entstehung des neuen türkischen Strafgesetzbuches zu zeigen. Dabei werden die historischen Entwicklungen der Gesetzgebung, die von der politischen Lage des Landes geprägt waren, erklärt. In dieser Zeit entstanden viele unterschiedliche Entwürfe, die jedoch nie in Kraft traten. Um die Kritik am neuen Gesetz zu verstehen, werden die türkisch-europäischen Rechtsbeziehungen untersucht. Bevor aber anhand der türkisch-deutschen Rechtsbeziehungen der Einfluss des deutschen Gesetzes in das türkische Gesetz erläutert wird, werden die Gründe für den deutschen Einfluss aufgezeigt. Daher wird über die Geschichte der Länder berichtet.Im zweiten Teil wird zuerst ein Überblick des neuen türkischen Strafgesetzbuches verschafft. Dabei wird auf Sprache, Stil, Systematik, Gesetzestechnik und die Grundprinzipien eingegangen. Bei den Untersuchungen werden einzelne Normen herangezogen und anhand dieser dargelegt, wie weit der deutsche Einfluss geht. Diese Vergleiche beschränken sich vorrangig auf den Allgemeinen Teil, z.B. die Grundlagen der strafrechtlichen Verantwortlichkeit (Art. 20-41 türk. StGB) und die Sanktionen (Art. 45-60 türk. StGB). In diesem Abschnitt wird auch die Strafbarkeit von juristischen Personen in den betreffenden Normen dargelegt. Um ein Gesamtüberblick zu verschaffen, sind auch die allgemeinen Normen genannt, die entweder gar nicht geändert oder ohne den Einfluss des deutschen Gesetzes geändert worden sind.
Bağımlı Eserler
(2003) Öztan, Fırat

Hukuk Bölümü Yayın Koleksiyonu

Browse

Filters

Settings

Sort By

Results per page

Search Results