TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu
Permanent URI for this collectionhttps://hdl.handle.net/20.500.12416/8652
Browse
2 results
Search Results
Article Genius Loci in Adaptive Reuse: Bank Museums in Ankara(2025) Özmen, AyçaMimari koruma müdahalelerinden biri olan yeniden işlevlendirme, mevcut binaların kültürel önemleri ve çağdaş gereksinimler arasında denge kurarak yeni veya devam eden işlevler doğrultusunda uyarlanmasını kapsar. Sürdürülebilirlik hedefleriyle tutarlı olan bu strateji, yalnızca kültürel mirasın korunmasıyla değil, aynı zamanda ekolojik ve ekonomik fayda sağlamakla da ilgilidir. Diğer müdahale biçimlerinden farklı olarak, yeniden işlevlendirme pratiği özellikle yerin ruhunun varlığına vurgu yapmaktadır. Bu nedenle, sürdürülebilirlik niyetinin ötesinde, yeniden işlevlendirme durumunda yerin ruhunun ayrılmaz bir parçası olan soyut unsurların devamlılığı çok önemlidir. Eski bir Latince sözcük olan, “yerin ruhu” olarak da bilinen “genius loci”, çağdaş mimarlık ve koruma alanlarında önemli bir yaratıcılık ve süreklilik unsuru haline gelmiştir. İnsanlar ve yer arasındaki bağa dayanan genius loci, bir yerin somut ve somut olmayan unsurlarının bütünsel olarak algılanması olgusudur. Bu bağlamda, bu çalışma, yeniden işlevlendirme pratiğinin başarısını değerlendirmek için yerin ruhu algısının aşamalarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Duyusal deneyim, hatırlama, yorumlama ve anlatıdan oluşan bu varsayımsal algoritma, Türkiye Cumhuriyeti'nin yeni başkenti Ankara Ulus’ta inşa edilen ilk kamu binaları arasında yer alan Ziraat Bankası Genel Müdürlüğü ve İş Bankası Genel Müdürlüğü gibi iki örnek yapı üzerinden analiz edilmektedir.Article Adaptation of Modern Housing Heritage: A Review through Cultural Significance(2024) Özmen, AyçaModern mimarlık mirasının yıkım tehdidi altındaki sayıca en fazla tipolojilerinden biri olan çok katlı konut mirasını konu alan bu çalışma, bu tipolojinin iyi örnek uygulamaları üzerinden, korumadan dönüşüme kadar farklı adaptasyon stratejilerinin değişim ve süreklilik eşiklerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Yirminci yüzyılın çok katlı konut mimarisinde iki dönüm noktasını temsil eden Batı Avrupa'dan üç vaka çalışması kültürel önem hiyerarşisine göre gruplandırılmıştır. Bu doğrultuda küresel öneme sahip Unité d’Habitation Marseille, yerel öneme sahip La Tour Bois-le-Prêtre ve sosyo-kültürel öneme sahip Wallisblok, yerinde gözlem ve literatür araştırması aracılığıyla incelenmiştir. Bulgular, her bir vakanın sırasıyla; mimari değer, sosyal değer ve ekonomik değer gibi farklı değer biçimlerine öncelik verdiğini ve kültürel önem hiyerarşisi azaldıkça değişimin kademeli olarak arttığını göstermektedir.