İnşacılık, Kimlik, ‘Üretilmiş’ Vatandaşlar: Rusya’nın Abhazya ve Güney Osetya’da Vatandaşlık Politikaları

Abstract

Mevcut çalışmada, devletçi/pragmatist ve medeniyetçi ekollerin etkili olduğu 1991 sonrası Rus dış politikasında önemini korumuş olan Yakın Çevre’de büyük güç kimliğiyle nüfuzu koruma hedefinin, bölgede bazı aktörlerle yerleşik kolektif kimliklerden faydalanarak vatandaşlık verme politikasıyla pekiştirildiği İnşacı perspektiften tartışılmaktadır. Rusya’nın, kadim büyük güç kimlik algısı üzerinden eski kolektif kimlikler aracılığıyla bazı halklara vatandaşlık vermesi, yeni icat edilmiş ve geçici bir politika olmayıp, köklerinin Çarlık döneminden bu yana gözlemlenebilen nüfuz amaçlı tabiiyet/vatandaşlık politikalarını yansıtması; Yakın Çevre’nin Rusya açısından vazgeçilmez bir bölge olduğu ile gelecekte uygulamayı başka Yakın Çevre aktörleriyle de gerçekleştirebileceği savını güçlendirmektedir.