Çocukluk Travması ile İş Yerindeki Kötü Muamele Arasındaki Aracı İlişkileri ve Benlik Saygısının Moderatör Etkisi

Abstract

Çocuklukta yaşanan travmatik olaylar olan olumsuz çocukluk deneyimleri (OÇD'ler), yetişkinlikte bireyler üzerinde olumsuz ve kalıcı etkiler bırakır ve iş hayatı da dahil olmak üzere yaşamın çeşitli alanlarını etkiler. Bu deneyimlerin profesyonel ortamlardaki uzun vadeli etkileri, yetişkinlik üzerindeki etkilerini anlamak için çok önemlidir. Ancak, işyerindeki etkilerinin ardındaki teorik ve ampirik bulgular üzerine yapılan araştırmalar sınırlıdır. Bu nicel çalışmanın temel amacı, OÇD'lerin maruz kalınan farklı türdeki işyeri kötü muamelelerine (istismarcı yöneticilik, mobbing ve işyeri nezaketsizliği) nasıl etki ettiğini araştırmaktır. Ayrıca, bu ilişkilerde, kişinin sergilediği üretkenlik karşıtı iş davranışlarının (ÜKİD'ler) ve işyeri nezaketsizliğinin aracılık rollerini incelenmiş ve OÇD'lerin kişinin kendi sergilediği ÜKİD'ler ve işyeri nezaketsizliği davranışlarıyla ilişkilerinde öz saygı düzeyinin düzenleyici rolü analiz edilmiştir. Veriler çevrimiçi anket yoluyla toplanmış ve SPSS'te yapısal eşitlik modellemesi ve Process Macro kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma, ilk olarak, OÇD'lerin ÜKİD ile pozitif bir ilişki içinde olduğunu ve iş arkadaşlarına karşı işyerinde nezaketsiz davranışlara yol açtığını ortaya koydu. İkincisi, özsaygı (ÖS) belirtilen ilişkilerde düzenleyici rol oynamaktadır; yani, ÖS'si yüksek çalışanların, OÇD puanı yüksek olmasına rağmen, ÖS'si düşük olanlara kıyasla ÜKİD'lere ve iş yeri nezaketsizliğine daha az eğilimli oldukları bulunmuştur. Üçüncüsü, ÜKİD'ler, OÇD'ler ile istismarcı yöneticilik, mobbing ve işyeri nezaketsizliğine maruz kalma arasındaki ilişkilere aracılık etmiştir. Benzer şekilde, uygulanan işyeri nezaketsizliği, OÇD'ler ile bu tür davranışlara maruz kalma arasındaki ilişkilere aracılık etmiştir. Bulgular, OÇD'lerin çalışanların olumsuz iş davranışları üzerinde uzun vadeli etkileri olduğunu ve bu yıkıcı davranışların da işyerinde kötü muameleye maruz kalma olasılığını artırdığını göstermektedir.Adverse childhood experiences (ACEs), which are traumatic events experienced in childhood, have negative lasting effects on individuals in adulthood, and affect various areas of life, including work life. Their long-term impact in professional settings is crucial for understanding their impact on adult life. However, research on the theoretical and empirical findings behind its effects in the workplace is limited. The main objective of this quantitative study was to explore how ACEs affect different types of exposed workplace mistreatment (i.e., abusive supervision, mobbing, and workplace incivility). It also investigates the mediating roles of counterproductive work behaviors (CWBs) and instigated workplace incivility in these relationships, and further examines the moderating role of self-esteem level in the relationship between ACEs and instigated workplace incivility. Data were collected through an online survey and analyzed using Structural Equation Modeling with AMOS 23.0 and Process Macro with SPSS. The study revealed that first, ACEs were positively associated with CWBs and instigated workplace incivility toward coworkers. Second, self-esteem (SE) moderated these relationships such that workers with high SE were less likely to engage in CWBs and incivility compared to those with low SE, despite high ACEs score. Third, CWBs mediated the relationships between ACEs and exposure to abusive supervision, mobbing, and workplace incivility. Similarly, instigated workplace incivility mediated the relationships between ACEs and exposure to such behaviors. The findings suggest that there are long-term impacts of ACEs on employees' negative work behaviors, and these destructive acts, in turn, increase their likelihood of being exposed to workplace mistreatment.