Yaşam Olayları Envanteri Kullanarak Otobiyografik Belleği Araştırmak

Abstract

Bu çalışma, anagram çözme ve Yaşam Olayları Envanteri (LEI) yoluyla bilişsel akıcılığı manipüle ederek otobiyografik bellekteki açığa çıkma etkisini ampirik olarak araştırmayı amaçlamıştır. Açığa çıkma etkisi, özellikle katılımcılar anagram çözme gibi bir ön görevi tamamladıklarında, test öğesini 'eski' olarak sınıflandırma olasılığını artırarak, tanıma belleği görevlerinde güçlü bir şekilde gösterilmiştir. Bu çalışmada, anagram manipülasyonu, bilişsel akıcılığı artırmak ve açığa çıkma etkisinin otobiyografik bellek içinde nasıl işlendiğini incelemek için bir mekanizma olarak kullanılmıştır. Teorik çerçeve iki temel açıklamaya dayanmaktadır. Aşinalık yanlış atfetme hipotezi, bir görev sırasında (örneğin, anagram çözme) artan işleme akıcılığının yanlışlıkla önceki deneyime atfedildiğini ve bunun da öznel aşinalığın artmasına yol açtığını öne sürer. Uyuşmazlık atfetme hipotezi, zor bir anagram ya da zor bir problemi kolaylıkla çözmek gibi beklenmedik bir akıcılığın, işleme uyuşmazlığı yarattığını ve daha sonra bunun önceden görüldüğüne olan inancın yanlış bir şekilde atfedildiğini öne sürer. Basit aktivasyon temelli açıklamalardan farklı olarak, bu atfetme temelli açıklamalar, aşinalık yargılarındaki metabilişsel çıkarımları vurgular. İki deneyde (N = 165), katılımcılar Yaşam Olayları Envanteri'nden (LEI) alınan otobiyografik yaşam olayı cümlelerini anagramlı ve anagramsız (ön ipucu veya sadece cümle) koşulları altında değerlendirdiler. Bulgular, ilk deneyde anagram çözmenin neden olduğu bilişsel akıcılığın, anagramın cümle içinde görünmesine bağlı olarak, aşinalık derecesini güvenilir bir şekilde artırdığını gösterdi. Öte yandan, ikinci deneyde anagramın cümle öncesinde ön ipucu olarak görünmesinin, aşinalık derecesini istatistiksel olarak artırmadığını gösterdi. Bu sonuçlar, atıf süreçlerinin kişisel olarak anlamlı çocukluk anılarının oluşumunu ve erişilebilirliğini nasıl etkilediğini anlamaya katkıda bulunmakta ve otobiyografik bellekteki açığa çıkma etkisinin altında yatan bilişsel mekanizmaların karmaşıklığını vurgulamaktadır.The present study aimed to empirically investigate the revelation effect in autobiographical memory by manipulating cognitive fluency through anagram solving and the Life Event Inventory (LEI). The revelation effect has been robustly demonstrated in recognition memory tasks, particularly when participants complete a preceding task such as solving an anagram, thereby increasing the likelihood of classifying a test item as 'old'. In this thesis, to enhance cognitive fluency and to determine how the revelation effect processes within autobiographical memory, anagram solving was employed as a manipulation. There are two core theoretical accounts. One of these accounts assumes that increased processing fluency during a task (e.g., anagram solving) is mistakenly attributed to prior experience, leading to increased subjective familiarity which is commonly referred as familiarity misattribution hypothesis. The second account is that discrepancy-attribution hypothesis, it suggests that unexpected fluency, such as solving a difficult anagram with ease, creates a processing discrepancy, which is then misattributed to prior exposure. Rather than simple activation-based accounts, these attribution-based explanations outline the metacognitive conclusions in familiarity judgments. Participants (N = 165) evaluated the probability of autobiographical life event statements occurred in their past in the LEI for both experiments. There were two conditions, which were an anagram or no anagram (pre-cue or sentence-only), and LEI sentences were displayed under these conditions. In the first experiment, anagram solving reliably increased cognitive fluency; thus, there were increased confidence ratings when the anagram appeared within the sentence. However, in the second experiment, the findings indicated that when the anagram appeared as a pre-cue before the sentence, there was a statistically insignificant increase in the familiarity. These results are contribution for understanding how attribution processes affect the construction and accessibility of personally meaningful childhood memories, and it should be note the complexity of cognitive mechanisms underlying the revelation effect in autobiographical memory.